غزل های فانی تبریزی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
خلاصه قرآن کریم
گفت دانایی به گوش جان عیان
راز قرآنِ خدایِ لتوانایی
گفت کای جویای جام وصل یار
بندۀ دلداده پروردگار
کلّ قرآن را خلاصه کرده ام
سرّ آن را در دلم پرورده ام
جملۀ اسرار آن را مو به مو
بر تو می گویم زجان بی های و هو
گر به سر داری هوای بندگی
می نمایم بر تو راه زندگی
پند قرآن اهل ایمانت کند
اهل عشق و اهل عرفانت کند
این کتاب آری شما را رهنماست
سوره سوره، آیه آیه، از خداست
اوّلین دستور قرآن بر شما
پیروی باشد ز آیات خدا
در قیامت ای عزیز سرفراز
پرسش اوّل بود بی شک نماز
پس ز جان باید شوی اهل صلات
اهل خمس و اهل احسان و زکات
بعد از آن پرسند از خُرد و کُبار
از نبوّت وز امامت آشکار
تا نباشد نور ایمان بی فروغ
دور باید شد زهر کذب و دروغ
غیبت و تُهمت! ملامت شد حرام
هم خیانت بر امانت شد حرام
هم سر قولت بمان ای هوشیار
هم امانت دار باش و با وقار
از ریا و چاپلوسی دور باش
غرقۀ اخلاص و غرق نور باش
از ربا پرهیز کن، از شرک نیز
اهل ایمان کی کند با حق ستیز؟!
گر بود کاسب حبیب الله هان!
پس گران مفروشرسانی ای آرام جان
با فریب و مکر در داد و ستد
می فریبد همدگر را بی خِرد!
گر شوی از اهل اسراف ای عزیز
می شوی شرمنده روز رستخیز
مسخره کردن ز جهل است ای رفیق
رو محبّت پیشه کن در این طریق
خوش بیان باشید با اهل جهان
گرچه باشند اهل کبر و سرگران
دشمن دین طالب صلح است اگر
صلح بِه باشد ز جنگ ای همسفر
کار اهل عشق محجوبی بود
زآن جواب هر بدی خوبی بود
گرچه باشد زندگانی در قصاص
عفو بهتر باشد ای جان، بر خواص
خوبی بی منّت و کار تمیز
کار اهل خیر باشد ای عزیز
مهربان باید شوی با میهمان!
این بود پیغام حیّ لقابلیت
بر پدر بر مادرت خوبی کنی
مهربان باشی و محبوبی کنی
لطف کردن بر فقیران اَنام
هست دستور خدای لاینام
زور و اجباری در این دین نیست هان!
رو تو « لا اکراه فی الدّین» را بخوان
باش اهل فکر ای آرام جان
اهل تحقیق و پژوهش در جهان
هم تفکّر هم تدبّر در امور
می کند اندیشه ات را غرق نور
کلّ قرآن در عیان و در نهان
این بود ای فانی ساحر بیان
رو عمل کن گر تو می خواهی فنا
تا فنا فی الله شوی یابی بقا
فانی تبریزی
برچسب:
نویسنده: سپیده اسدیان